رابينو در 1324 هجرى ( 1906 ميلادى ) به مديريت نمايندگى بانك شاهى در رشت منصوب شد . تا سال 1330 هجرى ( 1912 ميلادى ) در گيلان بود و قسمت بيشتر اين منطقه را مورد مشاهده قرار داد ، و از راه دشت گرگان از رشت به گنبد قابوس سفر كرد . رابينو سپس معاون كنسول انگلستان در مگادور Mogador در ساحل غربى مراكش شد . و از ماه مه تا اكتبر 1913 معاون و از ژوئيه تا سپتامبر 1915 كنسول كازابلانكا گرديد . فهرست انتشارات متعدد و گوناگون رابينو « 1 » در زير به نظر مىرسد : 1 - گزارش بازرگانى و وضع عمومى شهر و ولايت كرمانشاه 02 - 1901 2 - گزارش بازرگانى كرمانشاه 03 - 1902 3 - گزارش بازرگانى ولايات ساحلى درياى خزر ( 07 - 1903 ) و ( 09 - 1907 ) و ( 11 - 1909 )

--> ( 1 ) - بطوريكه از نوشتهء آقاى وحيد مازندرانى در كتاب مازندران و استراباد بر مىآيد رابينو سالهاى بازنشستگى را تا آغاز جنگ جهانى دوم در فرانسه بسر برد و در آنجا به مطالعه و نوشتن مقالات در مجلات علمى پرداخت و در گير و دار جنگ جهانى دوم براى انجام مأموريتى به انگلستان فرا خوانده شد . در سال 1945 فهرستى از اسامى و عناوين مأموران سياسى دو كشور ايران و انگلستان در خاك يكديگر در لندن چاپ نمود . از او كتابى به نام دودمان علوى دربارهء سلسله‌هاى محلى مازندران به فارسى ترجمه و منتشر شده است . كتاب سفرنامهء مازندران و استراباد او نيز به كوشش وحيد مازندرانى به فارسى ترجمه و منتشر گرديد . علاوه بر نوشتن كتابهاى مختلف او در سالهاى آخر عمر دو جلد رساله به زبان انگليسى راجع به سكه‌هاى ايرانى فراهم آورد . رابينو در 21 سپتامبر سال 1950 در پاريس وفات يافت .